HOME Community Fossiel.net
Facebook Fossiel.net In English In het Nederlands

Announcements


Contribute knowledge and information to Fossiel.net!
How can I help?

Forum Sticky

Informative Posts

>> All informative posts

Newest Fossil from Fossil ID system

Geo Agenda

>> More Agenda items

Georockhop



Fossielen Algemeen


Aveyron 2016


Page: 1 2

Elbert   31-08-2016 at 20:57

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, afgelopen zondagavond ben ik vertrokken naar zuid- Frankrijk voor een trip van een kleine drie weekjes, als altijd: kamperen aan de oever van de Tarn.
Dit jaar voor het eerst met mijn splinternieuwe Lotus-belle tent, een kruising tussen een jurt en een tipi; een magnifique ding; mooi en praktisch en eenvoudig door 1 persoon op te zetten en da`s heel handig als je alleen bent.
De reis; ik vertrek doorgaans op de zondagavond rond 22 uur en dan is de weg nagenoeg leeg met alleen rond de ochtendspits wat meer verkeer.
Dit keer ervoor gekozen om wat eerder de snelweg te verlaten en het laatste stuk langs de Tarn gereden; schitterende rit met werkelijk ongelofelijk mooie vergezichten die de vermoeienis van het de hele nacht doorrijden deden vergeten.
Aangekomen in Pailhas, na het handenschudden, zoenen geven, schouders slaan en het onvermijdelijke 1e drankje, wijselijk niet blijven hangen en kamp gemaakt.
En ik moet zeggen: de verkooporganisatie van de tent had niet overdreven; in drie kwartier stond het kamp en had ik mijn bed al opgemaakt.
En dat was maar goed ook; na een overgeslagen nacht en een lange rit en dan nog kamp maken, was het meer dan tijd om even aan de oplader te gaan...
Dus niet meer het veld in gegaan; dit uitgesteld tot de volgende morgen, maar wel een plan gemaakt voor het veld; op Google earth had ik in een Domeriaan afzetting wat onregelmatigheden (septaries?) gezien waarvan ik niet goed kon uitmaken of het onder- of boven- Domeriaan was en wilde dit graag duidelijk hebben; het maakt nogal uit voor welke vondsten er te verwachten zijn en ik hoopte dat het boven- zou zijn; daar zijn soms mooie gepyritiseerde Amaltheiden te vinden.
De volgende morgen eerst nog wat zaken hun plek gegeven; om te voorkomen dat ik van alles niet meer weet waar het gebleven is, dat is me eerder overkomen.
Daarna eindelijk het veld in, eerst wat gewone wegen, maar daarna boerenpaadjes en elke 10 meter de gelegenheid om de uitlaat te verspelen, dus rustig aan en het spul heel houden.
Zo`n eerste verkenning met zo min mogelijk gereedschap; als ik dan iets bijzonders tegenkom, is er altijd gelegenheid om terug te komen.
Wel belangrijk is de hoeveelheid drinken die ik mee neem; bij ca. 30 graden is een halve liter per uur het absolute minimum om dehydratie en oververhitting te voorkomen.
Ik had voor drie uur drinken bij me en ben het veld ingegaan, afgedaald naar een regengeul waarin het boven Carixiaan en het onder Domeriaan ontsloten zijn, de eerste met steenbanken en schalie, de tweede met schalie en af en toe een steenbank.
Een dertig cm. grote, gedeeltelijke Lytoceras, die ik vorig jaar had gevonden en achtergelaten, stond er nog steeds te wachten tot ik hem kom ophalen en misschien doe ik dat nog wel.
Geen onverwachte zaken meer gezien en aangekomen bij de ontsluiting bleek het toch onder-Domeriaan geweest, jammer maar helaas...
Daarop was het 1e doel eigenlijk al bereikt; ik heb duidelijkheid over die afzetting en ben weer gaan klimmen, naar een kleine, goed verborgen boven-Domeriaan afzetting waar ik al veel mooie zaken heb mogen oprapen.
Op een tiental minuten er vandaan, zag ik in de verte, daar een heerschap lopen met een rugzak en een hamer of houweeltje in de hand, overduidelijk een andere verzamelaar die even mijn plekje aan het schoonmaken was...!
Verd....., begrijp me goed, ik gun een ieder het zijne, maar heb daar toch moeite mee...
In het Yorkshire blog van April heb ik het er ook al over gehad, dat het wenselijk is om de eerste te zijn en dat was nu niet anders.
Was het in Yorkshire het getij, in Frankrijk kan een flinke regenbui dat verschil maken tussen matig en joepie!
Maar allee, niets aan te doen, ben doorgelopen met het voornemen om dan maar kennis te gaan maken met de concurrentie, wie weet wat dat oplevert; heel soms wel meer dan een middagje zoeken...
Maar eenmaal daar aangekomen, niemand meer te bekennen, en de vondsten vielen uiteindelijk nog mee; kennelijk was de onbekende niet goed bekend met de ins- en outs- van precies dat ontsluitinkje; met name het boven Domeriaan daar kenmerkt zich door heel veel lagen met uitermate weinig materiaal en maar enkele lagen die relatief rijk zijn aan mooi geconserveerde laat-Amaltheiden en Pleuroceraten.
Als je dan niet weet waar precies je zoeken moet, is het een teleurstellende bezigheid en deze meneer had het snel voor gezien gehouden.
Ik trof er enkele mooie A. margaritatus en een paar goede Pleuroceraten aan, waaronder een heel mooie P. salebrosum.
Vernielde helaas een ?ammoniet in een nodule, maar daarvan is op geen enkele manier te zien of, en hoe de ammoniet er in zit en soms heb je dan wat geluk nodig en dat was er even niet...
Inmiddels had ik al meer dan de helft van het drinken gebruikt en werd het langzaamaan tijd voor de terugweg.
Op de heenweg was me al op gevallen dat er een instorting was geweest op een heel interessant nivo, net boven de Tisoa siphonalis, de top van de margaritatus zone en de apyrenum en de spinatum zone.
Maar het zou ook het resultaat van een(illegale) graafactie kunnen zijn, door een weinig scrupuleuze verzamelaar, het is daar een beschermd landschap en grootschalige graafgebeurens zijn daar niet toegestaan...
Dan zou er weinig meer te halen zijn dan de achtergebleven kruimels van de denkbeeldige goed gevulde tafel.
En nu stel ik me zo voor dat ik zeker niet de enige fossielzoeker ben die weet waar de mooie zaken zouden moeten zitten en daar dan niet bij kan en dan wat fantaseert in de trant van "als ik daar nou es een staafje dynamiet..."
Wat een rijkdom aan vondsten zou daar dan zo maar voor het oprapen liggen...
Dus alle reden om juist dat instortinkje van dichtbij te gaan bekijken, dan zou vanzelf wel duidelijk worden of het een plunderaar geweest was of ons lieven heer in een wel heel goede bui...
Een steile en riskante afdaling, gevolgd door een heel moeizame klim brachten me uiteindelijk bij de teen van de puinkegel die het gevolg was van een...oeps...ammoniet...en nog een...en nog een...en daar nog een...
Twee mooie spinatum en een heel mooie salebrosum op een vierkante meter en al klimmend was het een kwestie van: hoe kom ik bij de volgende ammoniet die ik al zie liggen zonder mijn nek te breken.
Een heel prettig half uurtje volgde, waarin ik uiteindelijk bovenaan bij de voet van de instorting kwam alwaar een gepyritiseerde A. margaritatus van ca. 10 cm(!) me lag op te wachten en me tevens duidelijk maakte dat dit heel erg ons lieven heer in die goeie bui geweest was en geen onverlaat...
Wel was mijn drinken zo goed als op en noopte me tot een ongewenste aftocht; ik was al te lang gebleven en mijn lijf vertelde me dat het aan het oververhitten was; dezelfde vreemde gewaarwording van tintelingen in mijn gezicht die ik ook ervaarde bij heel hoge koorts en ook mijn gedachten werden koortsachtig: ik moet een blog maken, ik moet een blog maken...
Time to gohoo!!!
Opgewonden en verrukt door wat ik gevonden had, maar met een behoorlijk versmalde blik realiseerde ik me net nog dat ik nu dubbel voorzichtig moest zijn in dit verradelijke terrein; als ik zou vallen en mezelf te zwaar blesseren, kon het wel es drie of vier dagen duren voor ze me te laat zouden vinden...en het drinken was al even op...
Plat gezegd liep ik te verrekken van de dorst en was op weg naar een zonnesteek...tot dat braamstruikje...eten en drinken in een en de struik hing van boven vol met glanzend zwarte, door het vocht opgeblazen rijpe bramen, twee handjes vol en precies genoeg om even lekker onderuit in de schaduw ervan te genieten.
Toen was het ineens een heel stuk makkelijker geworden en wel op een heel smakelijke manier.
Terug bij de auto, de spullen er in gemikt en vlot naar de dichtstbijzijnde bron van drinken gereden, waar ik een grote fles gekoelde appelsap vlotjes half leeg dronk...
Morgen schrijf ik over de belevenissen van afgelopen middag: Toarcien from top to bottom en weer terug...

Tot morgen, Bert

[Bewerkt door Elbert op 05-08-2018 om 07:17 NL]

____________________________
Elbert

 
Spongebob   31-08-2016 at 22:07

Spongebob
Senior Member
Photo Moderator
Registered: 22-12-2007
Messages: 3660

Spannend verhaal Bert!
Jammer dat er geen sponzen gevonden worden,
maar ben benieuwd naar het vervolg.


____________________________
Time fades away (Neil Young)

 
Hidde   31-08-2016 at 22:22

Hidde
Senior Member
Registered: 06-02-2016
Messages: 552

Leuk verhaal Bert! Erg fijn dat onze lieve heer je goed gezind was. Maar ik denk dat er ook veel vind plaats kennis in het spel is.
Zelf ook gefascineerd door ammonieten en sinds deze zomer aangestoken door het zuid-franse pyriet ammoniet virus.
Kijk uit naar het vervolg!

 
Maurice   01-09-2016 at 07:10

Maurice
Moderator
Photo Moderator
Registered: 20-11-2006
Messages: 411

Super verslag Bert, ik ban al vast reuze benieuwd naar de rest van het verhaal en naar foto's


____________________________
growing old is mandatory, but growing up is
optional.

 
Everhardus   01-09-2016 at 11:27

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Weer lekker bezig Bert !! Leuk verslag, blijft een topstreek daar !

 
Elbert   01-09-2016 at 19:26

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, de tweede dag maar es gaan kijken in het Toarcien van de Puech de Suege; een vindplaats vlakbij Riviere sur Tarn waar ik de laatste jaren al een aantal keren geweest ben en er elk jaar er wel weer wat bij geleerd heb over de stratigrafie.
De Toarcien afzettingen hier liggen in een denkbeeldige lijn tussen Mende en Millau en vertegenwoordigen het diepste deel van de toenmalige zee, die een geschatte diepte had tussen 50 en 100 meter.
De totale afzetting van alleen het Toarcien is hier een kleine 200 meter hoog/diep, dus om van de top naar het begin(Schistes cartons) te lopen, da`s op zich al een hele onderneming.
Vanaf de auto is het dan ook een hele klim naar de top van de ontsluiting, wel met geweldige vergezichten over een hele serie van ontsluitingen in een schitterend landschap.
Sommige mensen vinden het maar raar dat ik al meer dan 30 jaar vaak hier de zomervakantie doorbreng, maar er is hier zoveel te zien en te doen dat ik zelfs na al die jaren nog steeds ieder jaar weer een paar nieuwe ontsluitingen/vindplaatsen bezoek en tijdens mijn zoektochten in de literatuur en op internet duiken er nog immer dingen op waarvan ik denk: "moet ik ook zien".
En los daarvan is het leven hier een genot; mooi land, leuke mensen, van alles te doen, lekker eten, super locaties te over en praktisch altijd schitterend weer.
Maar we waren onderweg; de toegang tot deze vindplaats is een heel steil ravijn in de toarcienmergel, waarvan het bovenste deel weinig interessants oplevert; deels weinig variëteit in soorten en een slechte bewaring, dus het eerste stuk is domweg dalen zonder de nek te breken en pas na zo`n 40 meter dalen, bereik ik de eerste lagen die wel mooie vondsten kunnen opleveren, alleen ontstaat dan het dilemma tussen dalen en zoeken en allebei tegelijk is geen goed idee...
Ik los dat op door eerst een stabiele positie te zoeken of te maken en dan pas goed om me heen te kijken, al is het praktisch altijd onverwacht wanneer ik iets interessants ontwaar, soms een toer om de veiligheid op de eerste plaats te houden.
Zo ook deze middag; juist als ik een linke passage oversteek, zie iets afwijkends in de mergel, dat lijkt op een kiel van een flinke ammoniet.
De neiging om er meteen op te duiken negerend, eerst een stabiel plekkie en dan: "waar was ut ook al weer" oh ja, stok wegleggen, mes uit de schede peuteren en voorzichtig eerst de schalie erboven verwijderen en dan pas er onder, kijken of, en hoe, het beweegt.
Hoe minder beweging, hoe groter de ammoniet, in dit geval een Polyplectus discoides van een 5 tal centimeters doorsnee en da`s een mooie.
Voorzichtig oprapen, effe kijken, en dan in het tasje dat aan mijn riem hangt, stok weer oprapen, balans terugwinnen, steun zoeken voor de volgende stap.
Overdreven? Als ik opzij naar links kijk, is het wel nog zo`n 40 meter boven de bodem van het ravijntje, dus even leuke creatieve dingen doen met de zwaartekracht dan toch liever niet...
Na nog een Polyplectus en diverse flinke Plyseogrammoceraten, besluit ik af te dalen en eerst een plekje in de schaduw te zoeken voor mijn rugzak en mezelf, mijn T shirt is al weer flink nat en dat vocht moet aangevuld.
Bovendien is het net iets makkelijker en veiliger zoeken zonder extra gewicht aan mijn lijf.
Terwijl ik sta bij te komen en een slokje drink, kijk ik om me heen; de Puech de Sueges in volle glorie; een oranje grijze steenklomp van zeker 600 meter breed en 80 hoog, Bajociaan en Bathoniaan; zo steil dat je dat op Google earth niet eens kan zien...
Een kreet verbreekt de stilte; een buizerd heeft de domheid begaan om voor de Puech te komen; daar wonen een paar honderd raven en een flink deel daarvan gaat in de aanval...
De buizerd blaast snel de aftocht, op de hielen gezeten door een horde boos krijsende kraaien.
Wel typisch dat de kraaien de 4 lammergieren die op dat moment het gebeuren van net daar boven gade slaan, geen vleugel breed in de weg leggen en ik reik snel naar mijn verrekijkertje, van zo dichtbij zie je de gieren toch zelden en het zijn heel indrukwekkende, majestueuze vogels met een vlucht van makkelijk 2,5 meter.
Na de luchtshow neem ik mijn gereedschap weer op en daal nog wat verder af in de geul, naar een niveau waar ik vorig jaar plezierig veel goed bewaarde Hildoceras had gevonden en een Lytoceras, die laatste weliswaar incompleet, maar wel met een groen-blauw opaliserende schaal...
Deze keer geen opaal, maar met wat inspanning wel een 5 tal Hildi`s; vier kleintjes en een grote.
Wederom tijd om te tanken, daarna nog een deel van de wand in het boven Toarcien bekeken met wat minder resultaat dan verwacht en alweer is mijn drinkvoorraad fiks geslonken en ik heb geen zin in meer oververhittingscapriolen, dus ik besluit wat verder te gaan naar de Puech toe, daar heeft een boer een bron en wat bassins om de koeien te drinken te geven.
Vorig jaar daar heerlijk koel bronwater uit gehaald, toen kon ik mijn verblijf lengen en blijven zoeken en dus probeer ik dat nu weer.
Ben er natuurlijk niet zeker van of die boer dat spul heeft laten staan, dus ik spreek met mezelf af dat ik terug ga naar de auto als het er niet meer is of als ik het niet kan vinden, iets dat makkelijker gebeurt dan je zou denken.
Mijn klimtocht levert inderdaad niet het gewenste resultaat, met het gevolg dat ik veel te ver doorklim en dan van bovenaf wel het trekkerpad zie waarvan ik weet dat dit naar de bron voert.
De lammergieren boven me vragen zich af of die maffe hollander dan eindelijk es zijn laatste stommiteit wil uithalen en ik bedenk me dat er geen garantie is dat ik er water zal vinden en besluit bovenlangs terug te lopen naar de auto.
Jammer voor de gieren...
Onderweg nog wel een pondje rijpe bramen gescoord, maar fossielen zoeken zit er nu niet meer aan.
Terug op de camping, de spullen een plekje gegeven, zwembroek aan, duikbril en snorkeltje op en PLONS!! vissies kijken.
Vertel ik morgen meer over, dan ga ik ook nog es kijken of dat water er is of niet...

Tot morgen, Bert


[Bewerkt door Elbert op 05-09-2016 om 18:15 NL]

[Bewerkt door Elbert op 11-12-2016 om 14:15 NL]

____________________________
Elbert

 
Everhardus   01-09-2016 at 20:10

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Denk dat ik wel ongeveer weet waar je hebt gezeten. Knettersteil idd daar…..
Leuk verslag, keep 'm coming !! Groet,Marcel

 
Frederik   01-09-2016 at 20:28

Frederik
Moderator
Photo Moderator
Registered: 28-09-2003
Messages: 8635

Hey Bert,
Dat zijn weeral verhalen om van te smullen! Zo te zien heb je je start niet gemist. Je weet ook de prachtige streek erg kleurrijk te beschrijven. Veel succes nog met je verdere zoektochten en ik kijk uit naar verdere verslagen (en foto's natuurlijk).

____________________________
Try to learn something about everything and everything about
something (TH Huxley)

 
Dirk   02-09-2016 at 12:54

Dirk
Senior Member
Registered: 15-12-2003
Messages: 657

Ik mis vooral foto's!
Verder helemaal prima.
Gr. Dirk

 
Stijn   02-09-2016 at 12:56

Stijn
Senior Member
Photo Moderator
Registered: 15-09-2006
Messages: 1835

Leuk verslag. Wel nogal steile wanden in de regio precies.

____________________________
"Ammonites are the quintessential
fossils, seemingly covering all the
major themes of paleontology"
Eldredge 1996

 
Masterofearth   02-09-2016 at 13:46

Masterofearth
Senior Member
Registered: 13-10-2015
Messages: 438

Klinkt als een perfecte dag! Met spanning, ontspanning en vol fossielen. Ik ben erg benieuwd naar de vondsten.

Pim

 
Elbert   02-09-2016 at 18:45

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403



Hallo, als het goed is, heb ik net m`n eerste foto op het forum weten te zetten; ik kreeg maar iedere keer de melding dat mijn foto meer dan 6.000.000 bytes telde en daarom niet geplaatst kon worden. Fijn...in plaats dat er dan een suggestie volgt van: bewerk de foto o.i.d. nu heb ik het puzzeltje zelf opgelost met hulp van de infopagina van deze site; hulde!
Weet nog niet hoe het er uit gaat zien, maarre... dit is een gedeelte van de vondsten van gisteren met goed nieuws voor Spongebob; volgens mij zijn er wel degelijk sponzen te vinden in het Toarcien van de Causses.
Het ronde ding rechtsonder is, vermoed ik, een gepyritiseerde spons.
Spongebob moet het me maar vertellen; ik ga nog proberen om een detailopname te maken, maar verwacht nog niet te veel van me.
Op de foto heb ik de ammonieten gerangschikt grofweg op het nivo waar ze gevonden zijn; hoe hoger in de foto, hoe hoger in het Toarcien gevonden.
Aan de rechter zijkant de zaken die niet-ammoniet zijn, wat gastropoden, een nodule met mogelijk een kreeftje en een deel van een nautilus of belemniet, ikzelf denk dat het een losse kamer van een nautilus is.

Het verhaal begint met mijn wens om de bron van die boer toch weer terug te vinden en dat is me gelukt; idd het trekkerspoor volgen tot zo hoog mogelijk en daar vond ik de bassins met bronwater; niet zo koel als vorig jaar, het is dit seizoen hier veel warmer en droger geweest dan vorig jaar.
Voorafgaand hier aan heb ik eerst een andere locatie bezocht; de kleine Hildoceras in steenbewaring helemaal onderaan op de foto komt er vandaan, verder was er niet veel te vinden.
En de boer die deze grond bezit, kwam, op weg naar zijn runderen, langs en informeerde wat ik van plan was.
Hem, in mijn beste frans (datisniezoveel) zo goed mogelijk duidelijk gemaakt dat ik niet een van de mensen ben die zijn keurig aangelegde weg verniel door in de berm te gaan graven en zo de stabiliteit van die berm naar zijn grootje help.
Maar het gereedschap, dat ik heel zichbaar bij me droeg, uitsluitend gebruik om me een weg te banen langs steile regengeulen en uiteindelijk werd ik begrepen, was het goed en hebben we elkander een goed vervolg van de dag gewenst.
Even later daar een leuke seam git gevonden; net onder de oppervlakte, een meter lang, max. 20 cm breed en max. 1.5 cm dik, in allemaal blokjes gebroken, pondje ongeveer; best een leuke hoeveelheid git.
Na een snelle rondgang op deze eerste locatie, waar ik ook wel es met Kalootklooier geweest ben, er voor gekozen om toch het puzzeltje van de vorige dag eerst op te lossen, al had ik nu absoluut geen gebrek aan drinken.
Kan het gewoon niet uitstaan als ik zoiets niet kan terugvinden...
Net onderweg er naar toe verraste ik een hinde, die er aanvankelijk snel vandoor ging, maar even later bleef staan en ik bleef ook wachten; ik zag die hinde kijken en denken "maar ik zag hem toch?"
In het veld ben ik doorgaans in camouflagekleuren gekleed, juist om dichter bij het wild te kunnen komen en niet zo snel op te vallen bij loslopende stieren met een slecht humeur.
Dus ik bleef doodstil staan (ws. onzichtbaar voor het dier), dat even later haar weg rustig vervolgde en langzaam uit beeld verdween.
Doorgelopen naar de waterbassins, die nu wel makkelijk te vinden waren en daarna door naar een ontsluiting iets verder op, midden voor de Puech de Suege.
Daar een uurtje gezocht, maar het was wel duidelijk dat ik daar niet de eerste bezoeker was dit seizoen; overal voetsporen van eerdere bezoekers en de vondsten waren magertjes.
Terug gewandeld onder escorte van een zestal lammergieren; ze blijven hoop houden...
De steile wand waar ik gister verslag van deed, is een zijkant van een diepe kloof waarvan ik eigenlijk altijd de rechterkant heb afgezocht; de linkerkant ziet er heel ontoegankelijk uit en het onderste gedeelte is echt heel steil, misschien wel 70+ graden, dus onbeklimbaar.
Dacht ik.
Had op Google Earth al meermalen zitten kijken en de gemiddelde hellinghoek van de linkerzijde moest minder zijn dan die van de rechter...?
Ben op de bonnefooi een regengeul aan die linkerkant in geklommen en na 20 meter werd het idd veel te steil, maar net voor dat stuk leek het me wel mogelijk om, via de zijkant, omhoog te klimmen en zo dat heel steile stuk te omzeilen.
Ik zeg niet dat het makkelijk was, maar het was te doen en toen ik eenmaal naar dat 2e niveau geklommen was, werd het me duidelijk: het onderste stuk is na ca. 20 meter zeker onbeklimbaar, maar daarna vlakt het uit en een gedeelte van 30m tot 45m is dan redelijk begaanbaar, waarna de hellinghoek van het stuk daar boven weer ruim 70+ is.
En ik had al gezien dat de meest interessante lagen keurig tussen die 30 en 45 meter hoogte zaten, dus ben ik, rustig aan en heel behoedzaam, maar es gaan kijken of er op dat terras wat te vinden was.
En dat bleek zo te zijn! Geen spoor van menselijke activiteit en in kort tijdbestek raapte ik een aantal grote pyrietammonieten op, waaronder enkele flinke Hammatoceraten die tot nu ontbraken in mijn Causses verzameling.
Op de foto zijn het de grootste exemplaren, net onder het midden.
Inmiddels was het zonnetje alweer een eind om me heen gedraaid, was ik al weer best lang bezig, dus heb ik ervoor gekozen om niet alles af te zoeken, maar een flink gedeelte te bewaren voor een bezoek later in deze trip; wie wat bewaart...
En ik had wel weer zin om te zwemmen; de camping ligt direct aan de Tarn, met een eigen strandje.
En net stroomopwaarts ervan is een stroomversnelling over een sterke ondiepte en een stuk stroomafwaarts is dat ook zo, dus alle vis van formaat zit het hele zomerseizoen gevangen tussen die twee ondieptes.
Tegenover de camping, aan de andere kant van de rivier, is een ontsluiting van de Schistes Carton, die even verderop via een forse breuk/verschuiving weer helemaal verdwijnt.
De breuk zorgt ervoor dat er tegenover het campingstrand een diep stuk water is, waar alle grote vis zich heeft verzameld; ik heb het dan over met name barbelen (wel 300 stuks), maximaal tot 90 cm groot, een enkele rivierkarper, forel, baars, kopvoorns en allerlei kleinere types als grondel ect.
Het is een favoriete bezigheid van me geworden om een stukje van de ene stroomversnelling naar de andere af te zwemmen met duikbril en snorkel en dan de vis, die soms maar hooguit een meter onder me zwemt, te observeren. Alsof ik door een heel groot aquarium zwem!
En sinds ik die barbelen letterlijk in de ogen heb gekeken, ben ik gestopt met er op vissen; ze zijn toch niet te eten...en hondsmoeilijk om te vangen...
Morgen ga ik een versnellinkje terug; alleen even kijken op de ontsluiting waar het voor mij hier allemaal begonnen is, het lag er vorig jaar door diverse instortingen met bijhorende moddergletsjers droevig bij, dus hopelijk nu iets beter...
En als dit foto experiment een succes is, kunnen jullie binnenkort meer beelden bij de verhalen verwachten.
Laten we het hopen...

Tot morgen, Bert


[Bewerkt door Elbert op 02-09-2016 om 19:09 NL]

[Bewerkt door Elbert op 22-10-2016 om 07:25 NL]

____________________________
Elbert

 
Everhardus   03-09-2016 at 01:46

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Het is je gelukt Bert, de foto staat op het forum.
Veel plezier daar nog, ik geniet stiekum mee !!

 
Hidde   03-09-2016 at 13:20

Hidde
Senior Member
Registered: 06-02-2016
Messages: 552

Mooie vondsten en leuk om een foto te kunnen zien. Al word het verhaal erg beeldend verteld waardoor dat op sommige punten meer zegt dan ik op de foto kon onderscheiden.
Goed geschreven en ik kijk uit naar de volgende!

 
Elbert   03-09-2016 at 17:31

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403





Hallo, ik maak in het fotografie gebeuren, zij het langzaam, vorderingen; 1e foto is een vergroting van de vermoede spons; Spongebob, wat denk je er van?
Tweede foto is mijn tijdelijk onderkomen hier; het is een tent met een hoog Tardis gehalte; hij lijkt klein, maar als je binnen bent: whow! Veeel ruimte.
Ik ga nu voortaan de camera mee het veld in nemen; kunnen jullie ook meegenieten van de vergezichten...
Ik heb het deze keer wat kalmer aan gedaan, het is hier nog immer 30+, dus voluit beesten in het veld is dan geen goed idee.
Ik ben naar de ontsluiting gelopen die ik gister al aankondigde en zowaar! het lag er een stuk beter bij dan vorig jaar; veel van het ingestorte materiaal is door de rivier mee genomen en waar stroomopwaarts de lagen al jaren bedekt waren, zijn die nu schoongespoeld en een bezoek meer dan waard.
Een goede bescherming van deze vindplaats is dat het alleen bereikbaar is door de rivier te doorwaden en niet iedereen zal daar toe overgaan.
Alhoewel, vandaag was het een makkie; door de heel warme en droge zomer staat het water lager dan normaal en dat maakte dat ik alleen de pijpen van de korte broek hoefde oprollen en zo de rivier door kon; normaliter is zwemkleding wel nodig...
Deze ontsluiting is midden- en boven Toarcien; grofweg van de bifrons zone tot en met de lagen waar Polyplectus discoides gevonden wordt en sommige stukken zijn beter ontsloten, ander weer minder.
Ik start meestal op een strandje waar ik ook mijn spullen neerleg; en begin dan met een grote huishoudborstel de lagen schoon te vegen en al snel komen de eerste Pseudogrammoceras fallaciosum en consorten dan tevoorschijn; meestal alleen een klein randje van de kiel, dus het is wel zaak nauwkeurig te kijken, maar na zoveel jaren op deze stek, denk ik dat ik er niet zoveel meer mis.
Dit is volgens mij ook met afstand de rijkste laag in het boven-Toarcien, als het gaat om goed bewaarde specimen, al vind ik van de ammonieten alleen het phragmocone, de leefkamer is platgedrukt en slechts een heel dun laagje met wat kleur van de schaal.
Het zoeken hier, met die borstel, is een stoffige bedoening en na een uurtje prutsen is het dan ook meer dan tijd voor een afspoelbeurt in de rivier, maar daar vind ik soms ook uitgespoelde ammonieten in de diepere geultje in de bodem, dus het snorkelsetje gaat onveranderlijk mee.
En ook deze keer niet vergeefs.
Een uitstapje stroomafwaarts leverde alleen een ontmoeting met een slangetje op, een beestje van ca 35 cm, bruin met een mooi getekende en gekleurde kop.
Zijn wel de krenten in de pap voor mij, mag dat graag, op veilige afstand, goed bekijken.
Voor de rest was het stroomafwaarts nog steeds bedekt met een dikke laag modder, dus heb dat snel voor gezien gehouden.
Na een eerste zwembeurt ben ik daarna es wat stroomopwaarts wezen kijken; er is daar een stukje waar ik, met wat geluk, mooie Grammoceraten kan vinden die ook qua afmeting heel interessant zijn.
En ik had geluk; omdat het water lager staat dan normaal, is er een stuk ontsloten wat dat normaliter niet is en precies aan de rand van het water trof ik een flinke Grammoceras van een 4 tal centimeter en ben daarop met de borstel en het mes aan de gang gegaan en dat leverde nog een 5 tal goede ammonieten op.
Het is heel typisch met die Grammoceraten; ik vind ze altijd in groepjes van maximaal 7 stuks en hoezeer ik daarna ook mijn best doe, ik vind er daarna weinig meer.
Maar da`s niet erg, zo blijft die vindplaats interessant en heb ik er langer plezier van.
Voorbij de Grammoceraten loop ik verder terug in de tijd en dat leverde me enkele leuke Catacoeloceras en nog een ammonietje dat ik niet meteen thuis kon brengen, komt nog wel.
En omdat ik deze ontsluiting, die niet groot is, deze trip nog vaker wil bezoeken, heb ik het daarna voor gezien gehouden, ook de temperatuur liep al weer hoger op dan veldwerktechnisch wenselijk is, dus ben ik op het gemakje terug gewandeld naar de camping voor nog een sessie vissies kijken en daarna een welverdiend koud biertje in de schaduw... wat een rotleven...
Voor morgen wordt een middagtemperatuur van 34 graden voorspeld, dus blijf ik lekker mijn gemak houden en ga niet het veld in, een goede gelegenheid om nog wat met de computer en het foto bewerkingsprogramma te stoeien...
Hou het koel,

tot morgen, Bert

[Bewerkt door Elbert op 05-08-2018 om 07:19 NL]

____________________________
Elbert

 
Spongebob   03-09-2016 at 21:56

Spongebob
Senior Member
Photo Moderator
Registered: 22-12-2007
Messages: 3660



quote:
Elbert schreef:
Dit jaar voor het eerst met mijn splinternieuwe Lotus-belle tent, een kruising tussen een jurt en een tipi; een magnifique ding; mooi en praktisch en eenvoudig door 1 persoon op te zetten en da`s heel handig als je alleen bent.


Ik had geen idee wat je ermee bedoelde maar zie nu op de foto wat voor een mooi ding het is. Prachtig hoor!

quote:
Elbert schreef:
Sommige mensen vinden het maar raar dat ik al meer dan 30 jaar juist hier de zomervakantie doorbreng, maar er is hier zoveel te zien en te doen dat ik na al die jaren nog steeds ieder jaar weer een paar nieuwe ontsluitingen/vindplaatsen bezoek en tijdens mijn zoektochten in de literatuur en op internet duiken er nog immer steeds dingen op waarvan ik denk: "moet ik ook zien"


Met ons gezin ben ik één keer (in 2005) wezen kamperen bij Millau. Het is er erg mooi, vooral de Tarn, het grillige rivierdal, de prachtige brug. Ik kwam er niet voor de fossielen en heb in totaal ongeveer 10 minuten (even langs de weg, omdat ik de bewuste lagen ontwaardde) gezocht en 1 slakje gevonden. Met ammonieten heb ik een haat-liefde verhouding. Die doken dan ook allemaal snel weg Het museum in Millau vond ik erg leuk om te bezoeken.

quote:
Elbert schreef:
... vondsten van gisteren met goed nieuws voor Spongebob; volgens mij zijn er wel degelijk sponzen te vinden in het Toarcien van de Causses.
Het ronde ding rechtsonder is, vermoed ik, een gepyritiseerde spons.


Ik kan het van een foto niet beoordelen, maar heb twijfels Elbert. O.h.a. houden sponzen niet van slibafzettingen. Zijn het niet ‘gewoon’ pyrietconcreties?


____________________________
Time fades away (Neil Young)

 
Elbert   04-09-2016 at 20:04

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403









Hallo, heb net ruim een uur zitten schrijven en: "de pagina is verlopen"...weg tekst...grrrrr
Morgen plaats ik opnieuw het verhaal, ben er nu even te ziek van...

Tot morgen, Bert

[Bewerkt door Elbert op 06-09-2016 om 17:59 NL]

____________________________
Elbert

 
Everhardus   04-09-2016 at 20:46

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Tip : type je verhaal in word. Als het af is tekst kopieren en plakken in je te plaatsen bericht !
Groet, Marcel

 
kalootklooier   05-09-2016 at 12:00

kalootklooier
Senior Member
Registered: 03-02-2006
Messages: 486

Hoi,

Tof om het te lezen, krijg weer zin om naar Aveyron te gaan. En goed Bert dat je hebt onthouden hoe je foto's plaatst!

En inderdaad, zoals Marcel aangeeft, type het in Word en kopieer het als je klaar bent naar het bericht op F.net. Ik hoor je hier bijna vloeken, haha!

Die eerste foto, zijn dat die gaspijpen of stoomkanalen uit het Domerien?

Ik ben ook benieuwd naar een foto van die grote margaritatus.

gr Walter

[Bewerkt door kalootklooier op 05-09-2016 om 12:02 NL]

[Bewerkt door kalootklooier op 05-09-2016 om 12:03 NL]

[Bewerkt door kalootklooier op 05-09-2016 om 12:27 NL]

____________________________
Als je doet wat je deed krijg je wat je kreeg. A. Einstein

 
Elbert   05-09-2016 at 17:58

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, ja, ik weet het jongens, wellicht ook de reden dat ik zo pissed off was; ik wist hoe ik zo iets kan voorkomen...
Maar ja, had ik maar minder snel moeten willen zijn...
De eerste foto hierboven is een opname van de roemruchte Tisoa siphonalis, boven in de margaritatuszone.
Het heeft lang geduurd voor men wist wat het zijn; aanvankelijk werd het voor iets dierlijks aan gezien, maar in het onderzoek naar het Toarcian mass mortality event werd duidelijk dat deze pijpen zijn ontstaan doordat mineraalrijk gas door het sediment sijpelde en in dat proces wat van de mineralen achterliet.
(Het Googelen van de term Tisoa siphonalis levert trouwens een vloed aan interessante artikelen op...)
Dat sijpelgedoe was vanwege een laat Domeriaan zeespiegeldaling ten gevolge van een ijstijdgebeuren, de druk daalde en het gas kon zich vrijmaken...
Dit deel van het Domeriaan is rijk aan mooie fossielen en deze Tisoa` s vormen een geweldige marker in het Domeriaan van het hele Causses gebied.
Voor ik zo hoog was geklommen, had ik al eerder een blok Toarciaan kalksteen open geklopt, op zoek naar visjes, die men zelden vindt, hele dan.
Maar tot mijn starre verbazing was het nu wel raak en heb ik een mooi sprotje: Leptolepis sp. aan mijn verzameling toegevoegd.
Daarna naar de Tisoa`s toe geklommen en veel mooie ammonieten mogen bergen; hoofdzakelijk Amaltheus, maar ook enkele Pleuroceraten.
Op foto 2 een A. margaritatus nog in situ, op 3 een P. salebrosum, ook in situ.
Foto 4 is de vondst van de dag; een heel grote A. margaritatus(20 cm!) in een Tisoaknol, als je goed kijkt, zie je bovenop de gedraaide kiel die zo typisch is voor Amaltheus.
Deze conservering is iets waar ik eerder over heb lopen fantaseren in de trant van: als er nu eens een ammoniet bewaard zou zijn in zo`n Tisoa knol, dan zou die een kalksteenbewaring hebben en geen pyrietammoniet zijn(die na verloop van tijd uit elkaar vallen)en nu is deze fantasie zowaar werkelijkheid geworden!
Daarna vond ik, eigenlijk onbedoeld, een route omhoog naar het Toarciaan op een plek waar ik dat echt niet verwachtte; scheelde me een hoop energie (op de terugweg alleen dalen en niet meer klimmen) en als klapper op de vuurpijl vond ik daar in het Toarciaan wederom een seam git, maar nu een van ca. drie kilo! ; dat betekent dat ik Mike in Yorkshire weer e.e.a. kan laten prepareren en ook nog wat fossielen kan ruilen voor dat git.
Zo`n seam git kan worden gevonden door uit te kijken naar uitgespoelde stukjes git; die zijn (git)zwart en vallen dus wel op, vanaf de uitgespoelde stukjes probeer ik dan te reconstrueren welk traject het stukje, onder invloed van stromend water, kan hebben afgelegd en soms lukt het dan om de oorsprong te vinden; een fossiele stronk of stam van een Auracaria.
Deze seam kostte me wel een hoop energie (lees drinken) maar dat was zeker de moeite waard.
Op de terugweg het vochttekort weer aangevuld met rijpe bramen en moe, vies en voldaan kwam ik weer bij de auto terug en ging vlot op weg naar m`n tent en de rivier.
Morgen wederom Domeriaan, maar vanwege de hitte zal dat wel een kort tripje worden...

Tot morgen, groeten, Bert

[Bewerkt door Elbert op 05-08-2018 om 07:18 NL]

____________________________
Elbert

 
Elbert   06-09-2016 at 17:22

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403







Hallo, vandaag wederom het Domeriaan ingetrokken; na gister had ik er begrijpelijk nog geen genoeg van en ik was voornemens om die Lytoceras nu toch maar es op te halen...
Op de eerste foto kun je goed zien hoe steil het er aan toe gaat; onderin zie je de Tisoa siphonales, al het donkergrijze erboven is nog margaritatus zone.
Linksonder op deze foto zijn de Tisoa`s weggegraven in het kader van het onderzoek waar ik het gister over had.
Waar het grijs lichter wordt, begint de Spinatumzone en die loopt tot ongeveer het lichtgrijze gedeelte, daar weer boven is het hawskerense subzone.
Dat is ook de top van het Domeriaan; het spul erboven is de Schistes Carton, met de paltumsubzone als laagste eenheid.
Op de tweede foto de margaritatus zone in detail en op de derde foto nog maar wat Tisoa`s.
Aan de hellinghoek kun je zien hoe steil het is en ook vandaag was het Klauteren met een grote K.
De K van K...ik donder weer omlaag!!...
De wandeling er naar toe is gelukkig een stuk eenvoudiger; van de auto omlaag het Carixiaan in en dan door een heel geleidelijk oplopende regengeul richting het Domeriaan.
Net waar de overgang van die twee etages zichtbaar is, raapte ik een mooi geconserveerde Reynesoceras acanthoides op; zichtbaar nog maar net uitgespoeld.
Een foto ervan kan ik jullie jammer genoeg nog niet tonen; de batterij van de camera is leeg en ik krijg het ding niet opgeladen met de USB, helaas...
Wellicht voeg ik nog wat foto`s van de vondsten toe als ik weer thuis ben.
Aangekomen in het Domeriaan neemt de hellinghoek zienderogen toe en hoe hoger, hoe steiler, maar dat kunnen jullie nu ook zelf zien.
Vond mooie Amaltheiden en hoger op weer Pleuroceraten.
Ook een flink stuk git, maar toen ik door klom om de seam te vinden, was deze al weggegraven. Een mens kan niet alles hebben.
Omdat de temperatuur weer in de dertigers zit en de warmte op de donkere schalie dan nog een beetje verder oploopt, heb ik er geen lange sessie van gemaakt en ben via een andere route weer afgedaald, hetgeen nog enkele leuke Amaltheiden opleverder en dit keer ook uit het onder Domeriaan; A. subnodosus en nog lager A. bifurcus en een stokesi.
De Lyto opgepikt, nog een pondje bramen geplukt en op weg naar tent en zwemgebeuren, lekker afkoelen.
Morgen is het weer zo warm, ga ik nog een sessie op m`n stekkie aan de rivier doen, kan ik tussendoor zwemmen.

Tot morgen, Bert

[Bewerkt door Elbert op 05-08-2018 om 07:24 NL]

____________________________
Elbert

 
Everhardus   07-09-2016 at 20:08

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Spectaculair weer allemaal !!

 
Elbert   09-09-2016 at 17:46

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, weer terug naar verhalen zonder plaatjes; ik heb de camera niet meer aan de praat gekregen, maar wellicht kan ik, eenmaal weer thuis, wat plaatjes schieten en die er dan bij voegen.
Eergister ben ik, zoals ik me voorgenomen had, terug gegaan naar het stekje aan de rivier; heel prettig, maar weinig spectaculairs zowel qua vondsten als avonturen.
Wel trof ik een wildkampeerder die nadrukkelijk de indruk wekte dat hij tot de doelgroep dak en thuislozenzorg behoort en daar had ik geen zin in; vakantie is vakantie...
Dus, ook vanwege de warmte, de sessie kort gehouden, ben lekker gaan zwemmen bij de camping.
Gister ben ik terug gegaan naar dat steile ravijn en heb de linkerzijde verder verkend, hetgeen een leuke hoeveelheid pyrietammonieten en een aantal gastropoden opleverde.
Wel heb ik, al klauterend, mijn linker bergschoen gebroken; het ding brak finaal en de binnenzool hing er uit en zoiets klimt niet lekker, kan ik melden.
Dus een noodverbandje aangelegd met veters en tape en afgezien van meer spannende capriolen; op die steile hellingen moet het echt allemaal wel in orde zijn; rotzooien betekent: ongelukken maken en ondanks dat er maar 1 lammergier de wacht hield, die anderen zijn nooit ver weg...
Vanmorgen, op mijn reserve schoenen, de Toarciensectie ten zuidwesten van de Puech de Sueges nog eens bezocht; het is niet een ontsluiting waar heel veel verwacht mag worden, maar de stratigrafie van het onder Toarcien is nergens zo mooi ontsloten als hier en ik wilde wat conclusies uit andere sessies testen; het Toarcien is hier behoorlijk consistent en zaken die op de ene ontsluiting gelden, doen dat ws. op een andere ook.
Zo had ik een laag met gastropoden gevonden en een laag met veel stukken van grote Lytoceraten en in de buurt van die lagen vond ik ook regelmatig mooie Hildoceraten.
Dus ben ik gaan kijken of dat spul bij elkaar hoort en dat doet het; tussen de laag met gastropoden en de laag met Lyto`s zit een laag met relatief veel goed bewaarde Hildoceraten.
Er daar een aantal van opgeraapt, maar geen kneiters erbij.
Wel vond ik, op een iets hoger nivo, een flinke (5cm) Grammoceras cf striatulum en ook deze keer, lager in het Toarcien, weer wat stukjes git, die ws. waren weggespoeld van de seam die ik eerder deze week al heb weggegraven.
De lammergieren hadden kennelijk moed geput uit mijn materiaalpech van gister; ik had de hele middag een escorte van minimaal 6 stuks...
Helaas voor hen ging er vandaag niets mis en niets meer stuk.
Op de terugweg wederom een paar handjes bramen geplukt en verorberd; ze zijn niet groot, maar heerlijk zoet.
Morgen wordt weer een warme dag verwacht en heb ik bedacht dat dit dan een mooie gelegenheid is om een Carixiaan/ Domeriaan ontsluiting te bezoeken die zich grotendeels in een bos bevindt en me de kans geeft om een lang gekoesterde wens te vervullen: het vinden van een mooie Prodactylioceras; een ammoniet die ik nog geen enkele keer compleet heb mogen vinden, terwijl het toch geen bijzonder zeldzame ammoniet betreft.
Over zeldzaam gesproken, het is me opgevallen dat de door mij gevonden grote Amaltheus in de Tisoaknol maar gedeeltelijk de gevlochten kiel heeft en dus mogelijk een overgangsspecimen is tussen margaritatus en engelhardti!
Verdere preparatie moet daar nog uitsluitsel over geven. Spannend!
Nu hou ik het weer even voor gezien,

tot morgen, Bert

[Bewerkt door Elbert op 09-09-2016 om 17:51 NL]

[Bewerkt door Elbert op 25-09-2016 om 15:41 NL]

____________________________
Elbert

 
Stijn   10-09-2016 at 14:19

Stijn
Senior Member
Photo Moderator
Registered: 15-09-2006
Messages: 1835

Wat een mooi en spannend verslag Bert. Ik kijk ook uit naar de prep van die Amaltheus. In Buttenheim heb je ook van die vormen met eerst knobbelkiel die als de specimens groter worden tabulaat worden.

mvg stijn

____________________________
"Ammonites are the quintessential
fossils, seemingly covering all the
major themes of paleontology"
Eldredge 1996

 
Elbert   10-09-2016 at 18:07

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, vandaag begon heel anders dan gisteren; er viel WATER uit de lucht en dat zijn we hier niet gewend!
Mijn tent is een engels ontwerp, dus daarover volstrekt geen zorgen; er zijn daar in Engeland dagen dat het zomaar droog is...
Dus ook de plannen voor vandaag omgegooid; zoeken in een bos na regen is niet slim, het blijft daar nog uuuren doorregenen nadat dit buiten het bos allang gestopt is...
Er voor gekozen om een snelle verkenning te doen op een mogelijk interessante plek en daarna terug te gaan naar die instorting in het boven-Domeriaan, waar het eerder deze week zo prettig vinden was.
De verkenning was snel over; de geul met Domeriaan was volgestort met vuilnis en daar waar ik Carixiaan hoopte te vinden, een nieuwbouwwijk...
Dus terug naar de Puech de Suege, omlaag het Carixiaan in en omhoog lopen naar het Domeriaan.
Eenmaal de grens van het Carixiaan voorbij, was de eerste vondst een Hildoceras bifrons; lijkt een trend te worden om die te vinden waar ze niet horen...
Hier is het echter niet zo`n fenomeen, daar kwam ik al snel achter.
Eerst het onder- en midden- Domeriaan bekeken met enig resultaat, maar niets bijzonders, een enkel mooi A. subnodosus(je) en een matige A. reticularis, een teken dat ik al hoger op begon te raken.
Een grote hel-groene bidsprinkhaan verspert me de doorgang en het diertje maakt zelfs dreigende bewegingen naar de punt van mijn geologenhamer; schitterende beesten!
Eenmaal aangekomen bij de regengeul waar de instorting geweest is, eerst weer die klauterpartij die al mijn vaardigheid vergt om daar te komen waar ik wil zijn en dan boven me een viertal lammergieren die daarbij hoopvol op me neer kijken...
Op de instorting zelf is ook de uiterste concentratie geboden; ik beweeg me over een puinhelling waarvan ik maar moet afwachten hoe stabiel die is; als het hele zooitje besluit te gaan schuiven, heb ik een probleem.
Dus benader ik die puinhelling iedere keer vanaf de zijkant en als ik er dan een keer op ben, merk ik hoe (on) stabiel het is en pas ik mijn route aan en probeer zo min mogelijk te verstoren.
Het was natuurlijk niet meer zo`n feest als eerder deze week, maar er viel genoeg te vinden en omdat de ammonieten er nu wat minder nadrukkelijk voor het oprapen lagen, heb ik wat meer aandacht geschonken aan de begeleidfauna en daar werd ik niet in teleurgesteld.
Enkele Pseudopecten aequivalvis, waaronder een echte beauty, nog een grote bivalve; Lima hermani, enkele mooie terebratula; Speriferina alpina en een paar gave brachiopoden; Cirpa boscensis, Gibbirhynchia amalthei, enkele flinke belemnieten, een gastropode; Cryptoemia expensa, alsmede een concretie die lijkt vissewervels te bevatten, moet ik nog nader bekijken, vormden de hoofdmoot, naast de onvermijdelijke Amaltheiden en Pleuroceraten.
Maar inmiddels was de zon volop terug en de temperatuur makkelijk 30 graden, daar op die donkere mergels, dus werd het een afwisseling van: even zoeken, even iets gaan drinken, even zoeken, ect.
Tot een dof, maar heel nadrukkelijk gerommel in de verte me vertelde dat het weer wederom zou kunnen omslaan en onweer en(in) een regengeul is geen goede combinatie; als het echt gaat hozen, kan een flashflood me zomaar terug het Carixiaan inspoelen en dat gaat dan meestal niet zachtjes, dus: wegwezen!
Wel schrik, geen paniek, gewoon gezond verstand vertelde me dat het raadzaam was om de sessie vlot voor gezien te houden en ook was er van mijn 3,5 liter drinken al niet veel meer over, nog een reden om daar weg te klauteren en de geul op te zoeken die me terug naar het startpunt zou brengen.
Merkwaardig dat zo`n sessie al weer over is voor ik er goed en wel erg in heb, ervaar dat bijna iedere keer en maakt me duidelijk hoe stralend ik het naar mijn zin heb als ik daar zo bezig ben.
Onderweg terug, begeleid door een voortdurend gerommel, wel mijn ogen goed open gehouden en het resultaat was o.a. een beauty van een A. reticularis, met recht een rete-mooie ammoniet!
Ook passeerde ik de waarschijnlijke oorsprong van de Hildoceras; er is een flinke afschuiving geweest van Toarciaan materiaal, dat is en masse terecht gekomen in een van de regengeulen in het Domeriaan.
Nog even wat meegespoelde fish-steine opengeklopt, maar niks...
En bedacht me dat ik heb, in vroeger jaren, ook wel Amaltheiden gevonden in een Carixiaankloof, ook door de regen omlaag gespoeld.
Dus die Hildoceras was in dit geval geen wonder...
Terug bij de auto, het onweer nu zo dichtbij dat ik de regenboog kan zien en een voortdurend gerommel begeleid alles wat ik doe, goede zaak geweest om te vertrekken.
Morgen wellicht alsnog het bos in, tot dan.

groeten, Bert

[Bewerkt door Elbert op 05-08-2018 om 07:58 NL]

____________________________
Elbert

 
Everhardus   10-09-2016 at 00:57

Everhardus
Senior Member
Registered: 28-09-2007
Messages: 1282

Heerlijk verslag, zie mezelf er zo weer rondlopen. Jammer dat foto's van vondsten niet lukt.
Ik ga toch eens googelen op die tent, nogal een apart geval.....

 
Elbert   12-09-2016 at 14:56

Elbert
Senior Member
Registered: 02-08-2009
Messages: 1403

Hallo, aangekomen bij het bos, tegenover de Puech de Suege, kon ik het toch even niet laten om een Domeriaan regengeul in te schieten; er is aan die geul gewerkt om de helderheid van het water in de Tarn te bevorderen.
Dat stond te lezen op een groot bord aan het begin van het weggetje er naar toe.
En omdat werkzaamheden nog wel eens een buitenkansje kan opleveren, ben ik "even" gaan kijken, je weet immers nooit.
In de geul zijn een aantal barrages geplaatst met ervoor een bezinkput, zodat het zwaardere materiaal de rivier niet meer bereikt.
Alsof het niet juist het heel lichte materiaal is dat het water troebel maakt...
Ook lijkt het mij onzin om de geulen aan te pakken; in het verleden gaven die ook geen problemen.
Wat wel veranderd is, is het gegeven dat je vroeger nooit vee op een terre noir zag en tegenwoordig maken de boeren er werk van om zo veel mogelijk terrein in cultuur te brengen en het dan vervolgens braak te laten liggen vanwege de EEG subsidies die dit oplevert.
Het vee trapt de terre noir aan gort, met als gevolg dat er bij regen veel meer run off plaats vindt en er meer slib in de Tarn verzeild raakt.
De kapot getrapte terre noir wordt dat het seizoen erop geploegd en geregistreerd als in cultuur gebracht.
Wel krijgt de boer zo meer "gecultuveerde grond" en meer subsidie.
De vergoeding gaat per hectare, vermoed ik...
Zo worden veel mooie ontsluitingen vernield en gaan vermoedelijk ook voor altijd verloren.
Jammer...
Ik ben door geklommen tot aan de Schistes carton, hetgeen enkele kleine Amaltheiden, Pleuroceraatjes en een Phylloceras frondulosum opleverde.
Wel een warme bedoening dat klimmen in de zon.
Ben dus ook weer vlot afgedaald en ben doorgelopen daar mijn oorspronkelijk doel; het bos met Carixiaan/ Domeriaan ontsluitingen.
Ben daar een aantal regengeulen door gewandeld, maar afgezien van wat afdrukken, brokjes en veel schaduw was er weinig te vinden en blijft Prodactylioceras voorlopig een doel voor de toekomst.
Deze ontsluiting is ook net iets te bekend en te makkelijk bereikbaar en het erodeert maar heel langzaam; een combinatie die slecht is voor de vondsfrequentie...
Terug op Les Cerisiers, de camping, het weerbericht bekeken en het is me duidelijk dat ook deze trip er al weer nagenoeg op zit; vanaf woensdag wordt er hier slecht weer verwacht en het lijkt niet vlot weer op te knappen en ik wil voorkomen dat ik met een natte tent moet vertrekken, da `s niet goed voor het canvas.
Bovendien is het thuis stralend mooi weer en daar ben ik hier nu net een beetje aan gewend geraakt.
Dus, morgen inpakken, aan het eind van de dag ga ik rijden richting Nederland.
Dat stelt me dan weer in staat om dit blog bij te werken door er nog wat foto`s van vondsten bij te plaatsen, maar dat zal wel weekend worden schat ik zo.
Dus voor nu; over en uit, bedankt voor alle reacties en aanmoedigingen en tot binnenkort.

groeten, Bert

[Bewerkt door Elbert op 12-09-2016 om 15:10 NL]

[Bewerkt door Elbert op 12-09-2016 om 19:04 NL]

[Bewerkt door Elbert op 25-09-2016 om 15:47 NL]

____________________________
Elbert

 
Frederik   12-09-2016 at 15:29

Frederik
Moderator
Photo Moderator
Registered: 28-09-2003
Messages: 8635

Bert,

Een dikke merci voor jou om op zo'n boeiende wijze verslag te doen van je exploten. Ik heb het met veel plezier gevolgd!

____________________________
Try to learn something about everything and everything about
something (TH Huxley)

 
suffeleersT   12-09-2016 at 15:50

suffeleersT
Senior Member
Registered: 09-08-2015
Messages: 931

Ik ben niet zo het reageer type. En niet de ammonieten liefhebber.
Maar heb elk woord met plezier gelezen en genoten van je verslagen.

Super zo jou vakanties door te kunnen brengen.

 
Hidde   12-09-2016 at 17:05

Hidde
Senior Member
Registered: 06-02-2016
Messages: 552

Wederom prachtig geschreven. Goede terug reis en ik kijk uit naar de foto's!

Groetjes Hidde

 


Page: 1 2



0